71ον Καϊμακλίου

Η καλύτερη προσκοπική παρέα...

 
Η ιστορία μας PDF Εκτύπωση
Ευρετήριο Άρθρων
Η ιστορία μας
Μάξιμος Κουρσουμπάς
Η Ίδρυση του 71ου
Ένα σπουδαίο 71ο
Κρίση και Παρακμή
Αναδριοργάνωση
Από την παράγκα στο οίκημα
Επιστροφή στις επιτυχίες
Επανάπαυση στις δάφνες
Οι πρώτες κοπέλες στο 71ο
Ένα ανανεωμένο 71ο ανεπιτίθεται
'Εκδοση Εφημερίδας
Ιστορική έξοδος στην Αίγυπτο - 1994
Αξέχαστη εκδρομή στο Ισραήλ - 1995
Εκδρομή στην Γερμανία - 1996
Όλες οι σελίδες

Τα πρώτα βήματα

Τα πρώτα προσκοπικά βήματα στο Καϊμακλί, έγιναν πριν ακόμη απελευθερωθεί η Κύπρος από τους Άγγλους. Οι πρώτες πληροφορίες μας έρχονται από τα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Τότε ήταν που ένας ιερωμένος, ο Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Κουρσουμπάς αφού μάζεψε μερικά παιδιά οργάνωσε τις πρώτες προσκοπικές ενωμοτίες. Τα παιδιά αυτά κυρίως προέρχονταν από το κατηχητικό της ενορίας. Αν και δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία το ξεκίνημα των πρώτων προσκοπικών δραστηριοτήτων τοποθετείται στα 1956.

Ο Μαξίμος δίδασκε στα παιδιά διάφορα θέματα από την Προσκοπική εκπαίδευση όπως Α` Βοήθειες, κόμπους, τον προσκοπικό χαιρετισμό, πατριωτισμό. Οι ενωμοτίες έφεραν ονόματα Αγίων.

Τα πρώτα βήματα όμως δεν ήταν καθόλου εύκολα. Εφόσον οι πρόσκοποι του Καϊμακλίου δεν εντάχθηκαν στο Σώμα Προσκόπων, που ήταν τότε μέρος του Βρετανικού Σώματος, δεν υπήρχε περίπτωση να συγκεντρώνονται με την άδεια των Άγγλων. Έτσι ο Μαξίμος μάζευε τους Προσκόπους του στα κρυφά, σε αίθουσες της εκκλησίας και συνήθως στο γυναικωνίτη της Αγίας Βαρβάρας. Οι συγκεντρώσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1957 όταν ο Μαξίμος συνελήφθη από τους Άγγλους και οι Προσκοπικές ενωμοτίες διαλύθηκαν. 

Ανάμεσα στους πρώτους εκείνους προσκόπους του Καϊμακλίου ήταν οι Ν. Βαρνάβας, Τ. Τράντας, Α. Φωτίου, Γ. Ιωαννίδης, Α. Πρωτοπαπάς, Κ. Κλεάνθους, Α. Νεοφύτου, Α.Σάββα, Μ. Παττάσιης, Λ. Βασιλείου, Μ. Πασχαλίδης και πιθανότατα ο Νικος Θ. Ιωάννου, αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. που σκοτώθηκε το 1958 στην Αγγλία ενώ εκτελούσε ειδική αποστολή.


O Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Κουρσουμπάς

Ο Μάξιμος, κατά κόσμον Γεώργιος, γεννήθηκε στην Αθηαίνου στις 23 Απρίλη 1921. Ήταν γιος του Αντώνιου Κουρσουμπά δάσκαλου από το Καϊμακλί, που ήταν τότε διορισμένος στο σχολείο της Αθηαίνου.

Ο ίδιος ο Μάξιμος, έγινε επίσης εκπαιδευτικός διδάσκοντας Αρχαία Φιλολογία και Θρησκευτικά σε γυμνάσια στη Λάπηθο, τη Λεμεσό και την Λευκωσία. Ταυτόχρονα έγινε ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Κερύνειας, του Κιτίου, της Πάφου και της Αρχιεπισκοπής. Το 1952 χειροτονήθηκε κληρικός και σύντομα έγινε Αρχιμανδρίτης. Στο μεταξύ διορίστηκε καθηγητής στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και έτσι εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Καϊμακλί. Σ' όλες τις περιοχές που εργάστηκε ίδρυσε σωματεία, διοργάνωσε συσσίτια και βοήθησε καλούς αλλά φτωχούς μαθητές να σπουδάσουν. Στο Καϊμακλί δημιούργησε Προσκοπικές ενωμοτίες. Έντονη ήταν και η πατριωτική του δράση. Για το λόγο αυτό συνελήφθηκε το 1957 από τους Άγγλους και κλείστηκε στα κρατητήρια μέχρι το 1959. Η προσφορά του συνεχίστηκε και μετά και ιδιαίτερα στη διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών του 1963-64, όταν μετάτρεψε το σπίτι του σε νοσοκομείο. Το 1971 πνίγηκε ενώ κολυμπούσε και τάφηκε στο Καϊμακλί. Της κηδείας του προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ενώ στρατιωτικό άγημα απέδωσε τιμές.


Η Ίδρυση του 71ου Συστήματος

Μετά το τέλος του απελευθερωτικού αγώνα και ενώ η Κύπρος ετοιμαζόταν να γίνει ένα ανεξάρτητο κράτος, το σώμα Προσκόπων Κύπρου έπαψε να αποτελεί μέρος του Βρετανικού Σώματος και έγινε κι' αυτό ανεξάρτητο. Από τον Φλεβάρη του 1959 άρχισαν στο Καϊμακλί οι κινήσεις για ίδρυση Προσκοπικού Συστήματος. Τότε, ο Αρχιμανδρίτης Μάξιμος και ο Νίκος Βαρνάβα, βγαίνοντας από τα κρατητήρια θέλησαν να ιδρύσουν μια νεανική οργάνωση. Η σκέψη ήταν ότι σι νέοι της Κύπρου έπρεπε τώρα να αφήσουν πια τα όπλα και να κατευθύνουν αλλού τη ζωντάνιά τους. Έπρεπε να αποκτήσουν νέα ενδιαφέροντα. Ο Μάξιμος ήθελε μια περισσότερο θρησκευτική οργάνωση. Ο Νίκος Βαρνάβα όμως επέμενε στην ίδρυση ενός Προσκοπικού Συστήματος και μαζί με άλλους προχώρησε στην πραγματοποίηση της ιδέας.

Με την ίδρυση του Σώματος Προσκόπων Κύπρου, Το Σύστημα του Καϊμακλίου εντάχθηκε αμέσως σ' αυτό και συγκεκριμένα στις 22 Αυγούστου 1959 οπόταν και του δόθηκε ο αριθμός 71. Στην πραγματικότητα ήταν το Πρώτο Σύστημα που αιτήθηκε την ένταξη του στο Σώμα Προσκόπων Κύπρου. Παρόλα αυτά, άλλα Συστήματα που ήδη υπήρχαν ενταγμένα στο Βρετανικό Σώμα θεωρήθηκαν παλαιότερα και τους δόθηκαν οι αριθμοί 1 ως 70. Την ίδια μέρα που το 71ο Σύστημα εντάχθηκε στο Σ.Π.Κ. έγινε και η πρώτη τελετή υπόσχεσης στο Καϊμακλί, για όλα τα μέλη του Συστήματος. Η τελετή είχε όλη την μεγαλοπρέπεια που άρμοζε. Αρκετός κόσμος, Έφοροι και Πρόσκοποι από άλλες περιοχές παρευρέθηκαν. Από την Λάρνακα, μάλιστα, ήρθαν Ναυτοπρόσκοποι με επικεφαλής τον Έφορο Αλκίδα. Ακολούθησε μεγάλη Προσκοπική Πυρά. Πιστεύεται ότι γύρω στα 90 άτομα - μέλη του 71ου- έδωσαν εκείνη την μέρα την υπόσχεση τους. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν οι Ν.Βαρνάβας, Γ.Κουρσουμπάς, Τ.Τράντας, Κ.Πασχάλης, Κ.Παλάτος, Σ.Λιασής, Γ.Ιωαννίδης, Γ. Μουσκουντής, Α.Μορφίτης, Α.Δημητρίου, Χ.Κασμίρης, Σ.Χαραλάμπους, Α.Ζαμπέλλας, Α.Ροδίτης, Μ.Οικονομίδης, Α.Κυριακού, Γ.Μακρυγιάννης και Μ.Δανιήλ.

Ο Νίκος Βαρνάβα ανάλαβε την αρχηγεία του Συστήματος. Με την βοήθεια του Γιάννη Κουρσουμπά που ανάλαβε Αρχηγός της Αγέλης Λυκοπούλων, του Τάκη Τράντα, Αρχηγού στην Ομάδα Προσκόπων και άλλων υπαρχηγών όπως του Κωνσταντίνου Παλάτου και του Κωνσταντίνου Πασχάλη, άρχισε να οργανώνει το Σύστημα. Οι πρώτοι βαθμοφόροι είχαν βέβαια προβλήματα λόγω έλλειψης πείρας και γνώσεων. Ο Ν.Βαρνάβα ήταν γνώστης των προσκοπικών θεμάτων μια και μεταξύ 1950-53 ήταν Ναυτοπρόσκοπος. Οι υπόλοιποι στηρίχτηκαν σε προσκοπικά βιβλία που έφεραν από την Ελλάδα και στη βοήθεια του Αρχηγού τους. Αξιοσημείωτο είναι ότι σι πρώτες συγκεντρώσεις γίνονταν τόσο το Σάββατο όσο και την Κυριακή.

Σύντομα φτιάχτηκε και το πρώτο "οίκημα" του 71ου που ήταν μια τσίγκινη παράγκα. Λίγο αργότερα (1960) καθιερώθηκε και το γαλαζοκίτρινο μαντήλι αντί του γαλάζιου που υπήρχε μέχρι τότε.


Ένα σπουδαίο 71ο

Τον Αύγουστο του 1959, το 71ον Σύστημα έλαβε μέρος σε τζαμπορέτο που έγινε στο δάσος της αλυκής στη Λάρνακα. Ήταν η πρώτη μεγάλη δράση του Σώματος Προσκόπων Κύπρου και συμμετείχαν Πρόσκοποι από την Ελλάδα και το Ισραήλ καθώς επίσης και τα Αγγλικά και τα Αρμένικα Συστήματα της Κύπρου.

Ένα χρόνο μετά την ίδρυση, ο Βαρνάβα διοργάνωσε την πρώτη εκδρομή στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Στην Αθήνα, οι Πρόσκοποι του Καϊμακλίου φιλοξενήθηκαν από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων ενώ επισκέφτηκαν μεταξύ άλλων τα Μετέωρα και τη Χαιρώνεια. Στις 15 Αυγούστου βρέθηκαν στην Τήνο όπου τους έγινε θερμή υποδοχή. Στην περιφορά της εικόνας της Παναγίας τέθηκαν τιμητικά επικεφαλής.

Με τις συνεχείς δράσεις το 71ον προόδευε σταθερά. Μια πολύ ξεχωριστή δράση έγινε το 1961. Τα λείψανα του ήρωα Νίκου Ιωάννου ήταν ακόμα στην Αγγλία αφού η οικογένεια του δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τα φέρει στην Κύπρο. Διοργανώθηκαν λοιπόν διάφορες εκδηλώσεις - έρανοι, κάλαντα, θεατρική παράσταση με το έργο "Στα Μυστικά του Βάλτου' - με τις οποίες οι Πρόσκοποι κατάφεραν να μαζέψουν αρκετά λεφτά για να καλυφτούν τα έξοδα. Έτσι το 1961 τα λείψανα του ήρωα μεταφέρθηκαν στην Κύπρο και τάφηκαν στο Καϊμακλί. Στην πομπή που σχηματίστηκε από το αεροδρόμιο Λευκωσίας μέχρι το Καϊμακλί προηγείτο η μικρή, τότε, μπάντα του 71ου.

Η ζωντάνια και η πλούσια δράση συνεχίστηκε και το 1962 όταν τον Νίκο Βαρνάβα διαδέχθηκε ο Αντρέας Φωτίου. Στις 15 Απρίλη διεξήχθη καν οι Α΄ Επαρχιακοί Αγώνες Στίβου για τους Πρόσκοπους της Λευκωσίας. Το 71ον Σύστημα συμμετέχοντας με 23 αθλητές κατέλαβε την 1η Θέση στη γενική βαθμολογία. Το Σύστημα αποτελείτο τότε από 10 βαθμοφόρους, 8 Ανιχνευτές, 25 Προσκόπους (σε 4 ενωμοτίες) και 26 Λυκόπουλα. Δύναμη πολύ ικανοποιητική για την εποχή.

Με το τέλος του 1962 άρχισαν σι διακοινοτικές ταραχές που συνεχίστηκαν και τους πρώτους μήνες του 1963. Το Καϊμακλί, λόγω της γειτνίασης του με το τουρκικό χωριό Ομορφίτα έγινε πεδίο αιματηρών επεισοδίων ενώ η δημιουργία της "πράσινης γραμμής" το μετάτρεψε σε ακριτική περιοχή, έστω κι αν βρίσκεται στο κέντρο της Κύπρου.... Στις δύσκολες στιγμές το 71ο Σύστημα ανάστειλε τις κανονικές του συγκεντρώσεις και τα μέλη του έτρεξαν να βοηθήσουν την ενορία τους. Οι μικρότεροι σε ηλικία έγιναν ταχυδρόμοι αφού το ταχυδρομείο δεν ερχόταν πια στο Καϊμακλί. Τα βράδια, οι μεγαλύτεροι, εκτελούσαν χρέη σκοπών, επανδρώνοντας φυλάκια παρά την "πράσινη γραμμή", ξαλαφρώνοντας έτσι τους εθνοφρουρούς μας.

Τον Αύγουστο του 1963 διοργανώθηκε στο πεδίο του Μαραθώνα στην Ελλάδα, Το 11ο Παγκόσμιο Τζάμπορυ. Ανάμεσα στους απεσταλμένους του Σώματος Προσκόπων Κύπρου ήταν και εκπρόσωποι του 71ου με επικεφαλής τους Α. Φωτίου (Α.Σ) και Κ. Καμέρη (Υ.Ο.Π.). Ένα μήνα αργότερα και συγκεκριμένα στις 14 Σεπτέμβρη, ιδρύθηκε ο σύνδεσμος γονέων και φίλων του 7Ιου Σ.Π.Κ. και εκλέχτηκε η πρώτη του επιτροπή. Μετά τις εκλογές, μάλιστα οι γονείς και οι φίλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μεγάλη προσκοπική πυρά που διοργάνωσε το Σύστημα.

Στο μεταξύ η παρουσία του Αιγυπτιώτη Κάκου Καμέρη, ο οποίος ανάλαβε καθήκοντα Αρχηγού Ομάδας, ενίσχυσε ακόμα περισσότερο το 71ο Σύστημα λόγω των γνώσεων και της πείρας του από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων της Αιγύπτου. Το Δεκέμβρη του 1963 ο Καμέρης διοργάνωσε διήμερο διαγωνισμό μεταξύ των ενωμοτιών της 71ης Ομάδας Προσκόπων. Στη διάρκεια του διαγωνισμού οι ενωμοτίες έπρεπε να στήσουν αντίσκηνα, να φτιάξουν μεγάλες κατασκευές ενώ γινόντουσαν και εξετάσεις σε βασικά προσκοπικά θέματα. Τον διαγωνισμό επισκέφτηκαν Έφοροι που εντυπωσιάστηκαν από το επίπεδο και την ιδέα γενικότερα.

Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν σι παγκύπριοι διαγωνισμοί επίλεκτων ενωμοτιών Το 1964 ο Α. Φωτίου ανάλαβε καθήκοντα Τοπικού Εφόρου ΑΡΩΝΑ και έτσι τον διαδέχτηκε στην αρχηγία του 71ου Σ.Π.Κ. ο Αντρέας Χριστοδουλίδης, μέχρι τότε Αρχηγός Κοινότητας. Στην τότε Τοπική Εφορία ΑΡΩΝΑ υπάγονταν, εκτός του 71ου, Το 72ον Παγκυπρίου Γυμνασίου, 78ον Τράχωνα, 83ον Αγλαντζιάς, 86ον Παλλουριώτισσας, 90ον Ολυμπιακού, 93ον Νεάπολης και 107ον Ελενείου. Λόγω των ταραχών του 1963-64 κάποια απ' αυτά τα Συστήματα είχαν αναστείλει την λειτουργία τους. Οι ταραχές ματαίωσαν και τις καλοκαιρινές κατασκηνώσεις του 1964. Έτσι, το 71ο Σύστημα διοργάνωσε αρκετές μονοήμερες εκδρομές. Μια απ' αυτές έγινε στο Παλαιχώρι όπου Πρόσκοποι και Λυκόπουλα επισκέφτηκαν το άγαλμα της Μάνας που δεσπόζει του χωριού.

Παρόλα τα προβλήματα που δημιούργησαν σι διακοινοτικές ταραχές, το 71ο Σύστημα συνέχισε να προοδεύει. Το 1965 έκανε, μάλιστα, την παρουσία του ακόμα πιο έντονη. Η Τ.Ε. ΑΡΩΝΑ προκήρυξε διαγωνισμό μεταξύ όλων των ενωμοτιών της Τοπικής που διάρκεσε τρεις μήνες. Στους τρεις αυτούς μήνες λήφθηκε υπόψη η όλη δράση και το επίπεδο της κάθε ενωμοτίας. Στην τελική βαθμολογία οι πρώτες δύο θέσεις κατελήφθησαν από ενωμοτίες του 71ου Συστήματος. Συγκεκριμένα η ενωμοτία ΓΕΡΑΝΩΝ και η ενωμοτία ΤΑΥΡΩΝ κατέλαβαν την 1η και 2η θέση αντίστοιχα. Τον Απρίλη διοργανώθηκαν οι Α' αγώνες στίβου της Τ.Ε. ΑΡΩΝΑ στους οποίους το 71ο κατάφερε να κερδίσει. Τον Μάη, στον επαρχιακό διαγωνισμό επίλεκτων ενωμοτιών η ενωμοτία ΕΛΑΦΙΩΝ κατέλαβε την 3η θέση μετά από πολύ καλή εμφάνιση.

Με διήμερη γιορταστική συγκέντρωση στο χώρο του 71ου Συστήματος, ξεκίνησε η Προσκοπική χρονιά 1965-66, στις 9-10 Οκτώβρη. Στη συγκέντρωση έλαβαν μέρος όλα τα Συστήματα της Τ.Ε. ΑΡΩΝΑ, ενώ την όλη εκδήλωση παρακολούθησαν Έφοροι, άλλοι Πρόσκοποι και αρκετός κόσμος. Στην αρχή έγινε αγιασμός που τέλεσε ο Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Κουρσουμπάς και ακολούθησαν επιδείξεις, παιγνίδια και προσκοπική πυρά.

Την ίδια χρονιά, το 71ο Σ.Π.Κ. βραβεύτηκε για την διάθεση των περισσότερων περιοδικών "ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ". Στο 12ο Παγκόσμιο Τζάμπορι το 1967, στις Η.Π.Α., η Κύπρος έστειλε μόνο ένα Πρόσκοπο. Κι αυτός ήταν ο Κωστάκης Χριστοφίδης, ενωμοτάρχης του 71ου Συστήματος. Σε ατομικό διαγωνισμό μεταξύ των Προσκόπων της 71ης Ομάδας το 1967 νικητής αναδείχθηκε ο Σοφοκλέους με δεύτερο τον Σ. Μακρυγιάννη.

Το 1968 ο Αρχηγός Αντρέας Χριστοδουλίδης τιμήθηκε με το πιστοποιητικό "Καλών Υπηρεσιών" του Γενικού Εφόρου και ενώ στο μεταξύ παρέδιδε την σκυτάλη της αρχηγίας του 71ου στον Κάκο Καμέρη. Το Σύστημα του Καϊμακλίου όλο και μεγάλωνε. Έτσι η Ομάδα των Προσκόπων χωρίστηκε στα δυο με Αρχηγούς τον Γιώργο Ιωαννίδη και τον Σαββάκη Χαραλάμπους. Αργότερα ο Σ. Χαραλάμπους ανάλαβε την επανιδρυθείσα Κοινότητα και έτσι η Ομάδα επανενώθηκε.

Σε αναγνώριση της πλούσιας δράσης και προσφοράς του, το 71ο Σύστημα τιμήθηκε το 1969, όταν του απονεμήθηκε το πιστοποιητικό 'Καλών Υπηρεσιών" του Γενικού Εφόρου. Η απονομή έγινε στις 27 Απρίλη στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου στη Μόρφου, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Η δύναμη του Συστήματος έφτασε το 1969 τα 180 άτομα! Αναλυτικά υπήρχαν 96 Πρόσκοποι σε 9 ενωμοτίες, 45 Λυκόπουλα, 17 Ανιχνευτές σε 2 ομίλους και 12 βαθμοφόροι. Ανέβηκε όμως και η δύναμη της μπάντας, το καμάρι του Συστήματος. Ο Γ. Ιωαννίδης πέρα από τα καθήκοντα του στην Ομάδα των Προσκόπων, ανάλαβε και υπεύθυνος της μπάντας στην οποία και έδωσε νέα πνοή.

Με τις καλύτερες προϋποθέσεις για άλλη μια σπουδαία χρονιά, το 71ον Σύστημα ξεκίνησε την Προσκοπική χρονιά 1969-70. Τον Γενάρη του 1970 Το 71ον τιμήθηκε από το περιοδικό «ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ» γι' άλλη μια φορά. Βραβεύτηκε επίσης ο Ανιχνευτής Νίκος Θεοχάρους για τις υπηρεσίες του προς το περιοδικό. Στη διάρκεια της χρονιάς, οι Ανιχνευτές με Αρχηγό τον Σάββα Χαραλάμπους ανάπτυξαν εξαιρετική δραστηριότητα διοργανώνοντας διήμερους στο Πρόδρομο, στη Μόρφου, στη Κερύνεια και αλλού. Τον Απρίλη, το 71ο Σ.Π.Κ. απόκτησε και τους δυο πρώτους Προσκόπους Δημοκρατίας που ήταν οι Νίκος Θεοχάρους και Άλκης Πισσαρίδης.


Ξαφνική Κρίση και Παρακμή

Και ενώ όλα κυλούσαν ομαλά και εκεί που κανένας δεν το περίμενε, παρουσιάστηκαν τα προβλήματα. Τον Απρίλη ο Αρχηγός Συστήματος Κ. Καμέρης διορίστηκε βοηθός Τοπικός Έφορος ΑΡΩΝΑ και έτσι αποχώρησε από το Σύστημα. Τον αντικατέστησε τότε προσωρινά ο Τοπικός Εφορος Α. Χριστοδουλίδης που κι αυτός όμως αποχώρησε σύντομα λόγω της αναχώρησης του στο εξωτερικό. Τον Ιούνη το 71ον δέχεται άλλο ένα πλήγμα. Λόγω κάποιας διαφωνίας του με την Επαρχιακή Εφορία ο Α.Ο.Π. Γ. Ιωαννίδης παραιτήθηκε. Η παραίτηση του Ιωαννίδη προκάλεσε κι άλλες αποχωρήσεις Προσκόπων από το Σύστημα.

Το 71ον Σύστημα Καϊμακλίου κλονίστηκε. Κινδύνεψε ακόμα και με διάλυση. Στις δύσκολες στιγμές οι Ανιχνευτές του Συστήματος ανάλαβαν αμέσως καθήκοντα βαθμοφόρων στην Ομάδα και στην Αγέλη κρατώντας έτσι το 71ον ζωντανό. Διοργανώθηκαν μάλιστα και οι καλοκαιρινές κατασκηνώσεις έστω και με μειωμένη συμμετοχή. Με προβλήματα αλλά και πεσμένο ηθικό το 71ον Σύστημα μπήκε στη προσκοπική χρονιά 1970-71. Βλέποντας την κατάσταση αυτή, ο Κάκος Καμέρης παραιτήθηκε από την Τ.Ε.ΑΡΩΝΑ και επέστρεψε στο Σύστημα αναλαμβάνοντας την αρχηγία του. Άρχισε λοιπόν τότε μια προσπάθεια αναδιοργάνωσης και προσέλκυσης νέων μελών.

Παρ' όλες τις προσπάθειες όμως, είναι φανερό ότι το 71ον ήταν ακόμη μακριά από τα επίπεδα της προ του 1970 εποχής. Στην πραγματικότητα ουδέποτε στη δεκαετία 1970-80 το 71ον Σύστημα έφτασε την αίγλη της δεκαετίας 1960-70. Το 1971 αποχώρησε και ο Σ. Χαραλάμπους που ανέλαβε την αρχηγία του 86ου Παλλουριώτισσας. Ξεπήδησαν βέβαια νέοι που άφησαν γερά τα ίχνη τους όπως ο Γιαννάκης Ιωάννου, ο Πάρης Χρυσός και η 'Ολγα Μαρουδιά, η πρώτη κοπέλα που εντάχθηκε ποτέ στο 71ον Σύστημα. Η δράση λοιπόν συνεχίστηκε. Τον Οκτώβρη του 1972 φιλοξενήθηκαν στο χώρο του 71ου όλα τα Συστήματα της Τοπικής Εφορίας ΑΡΩΝΑ, όπου κι έγιναν διάφορα παιγνίδια και διαγωνισμοί μεταξύ των Προσκόπων, Λυκοπούλων και Ανιχνευτών. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η γνωριμία μεταξύ των μελών της Τ.Ε. ΑΡΩΝΑ. Ένα μήνα αργότερα, με πρωτοβουλία των βαθμοφόρων του 71ου Συστήματος, επαναλειτούργησε το 78ο Σ.Π.Κ. Τράχωνα, που είχε διακόψει την λειτουργία του για αρκετά χρόνια.

Στις αρχές του 1973 ο Κάκος Καμέρης παρέδωσε για δεύτερη φορά την σκυτάλη. Νέος αρχηγός Συστήματος ανάλαβε ο Γιαννάκης Παπαδόπουλος, ένας βαθμοφόρος αγαπητός που όμως δεν ζει πια αφού πέθανε νέος, από καρκίνο. Μέσα στα τόσα χρόνια της ύπαρξης του το 71ον οργάνωσε και παρουσίασε σε πολλές παραστάσεις ένα σωρό δράματα και κωμικά σκετσάκια. Ένα από τα κωμικά σκετς που άφησαν εποχή και πρόσφεραν άφθονο γέλιο ήταν σίγουρα "Οι τρελοί της εποχής" που πρωτοπαρουσιάστηκε στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του 1973. Η μεγάλη Προσκοπική Πυρά που διοργάνωσε το 71ο Σύστημα, τον Μάρτη του 1974 ήταν και η τελευταία μεγάλη δράση πριν την τουρκική εισβολή. Στην πυρά προσκλήθηκε η Τ.Ε.ΑΡΩΝΑ και την παρακολούθησαν εκατοντάδες φίλοι του Προσκοπισμού.

Η τούρκικη εισβολή του 1974 έφερε ένα νέο δυνατό κτύπημα στο Σύστημα του Καϊμακλίου. Η εισβολή επηρέασε αρνητικά την ενορία του Καϊμακλιού και φυσικά το Σύστημα της. Στη διάρκεια της εισβολής τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη του 71ου ανταποκρίθηκαν αμέσως στο κάλεσμα της πατρίδας. Οι μη στρατεύσιμοι εντάχθηκαν στον Ερυθρό Σταυρό προσφέροντας βοήθεια τόσο στους πρόσφυγες όσο και στους τραυματίες. Μια ομάδα Ανιχνευτών έδιδε τις πρώτες βοήθειες σε τραυματισμένους εθνοφρουρούς στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Άλλοι, βοήθησαν στο στήσιμο αντίσκηνων για τους πρόσφυγες. Οι στρατεύσιμοι έτρεξαν βέβαια να καταταγούν. Όταν σι μάχες σταμάτησαν, δυο από αυτούς δεν επέστρεψαν .... Ο υπαρχηγός Κούλλης Κυριάκου και ο Ανιχνευτής Κωστάκης Παπαδόπουλος είναι από τότε απόντες.

Στο μεταξύ η παράγκα του Συστήματος ανοίχτηκε από δυο οικογένειες προσφύγων που μην έχοντας που αλλού να πάνε βρήκαν εκεί καταφύγιο. Από την αφύλακτη πια παράγκα άρχισαν τότε να χάνονται διάφορα πράγματα, προσκοπικής κυρίως αξίας. Μέσα στη σύγχυση και τον πανικό κάποιοι ανιχνευτές νοιάστηκαν για το Σύστημά τους. Έτσι αφού μάζεψαν ότι περισσότερο μπορούσαν και ιδιαίτερα τα τύμπανα, τα κουβάλησαν στο σπίτι του Ανιχνευτή Ευτυχή Νικολάου όπου και τα φύλαξαν μέχρι να περάσουν οι δύσκολες μέρες.

Το Σεπτέμβρη του 1975 όταν υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να αρχίσει η νέα προσκοπική χρονιά, οι βαθμοφόροι δεν παρουσιάστηκαν αφού οι πλείστοι ήταν στρατεύσιμοι. Σε κάποια στιγμή παρουσιάστηκε ο Αρχηγός Συστήματος Γ. Παπαδόπουλος και αφού μάζεψε 4-5 Ανιχνευτές τους έδωσε να καταλάβουν ότι μόνοι πια θα έπρεπε να κρατήσουν ζωντανό το Σύστημα. Ο ίδιος ο Παπαδόπουλος έχοντας λάβει μέρος στις συγκρούσεις του πραξικοπήματος με το μέρος των αντιστασιακών, προτίμησε να κρατήσει κάποια απόσταση, για να μη μπλέξει το Σύστημα στις πολιτικές έριδες της εποχής. Οι Ανιχνευτές λοιπόν για άλλη μια φορά πήραν την τύχη του Συστήματος στα χέρια τους. Ήταν τότε ο Γιώργος Θεοχάρους, ο Λάκης Ελισσαίου, ο Λάκης Νικολάου και αργότερα ο νεαρότερος Βάσος Βασιλείου, που κράτησαν το 71ο στη ζωή για περισσότερο από ένα χρόνο.


Αναδιοργάνωση 

Ο Γιαννάκης Παπαδόπουλους αποχώρησε οριστικά το 1976. Τότε ο καλός Αρχηγός του 71ου, Κάκος Καμέρης, επέστρεψε γι' άλλη μια φορά και ανάλαβε καθήκοντα Αρχηγού Συστήματος μέχρι να βρεθεί νέος Αρχηγός. Ο νέος Αρχηγός ήταν τελικά ο Κούλλης Κυριάκου πρώην Αρχηγός του 93ου Συστήματος Νεάπολης. Μην μπορώντας να επιστρέψει στο τουρκοκρατούμενο Σύστημα του, ο Κυριάκου ανάλαβε το 1975 καθήκοντα Αρχηγού Αγέλης στο 71ο και το 1977 έγινε ο νέος Αρχηγός Συστήματος. Οι προσπάθειες για αναδιοργάνωση του Συστήματος συνοδεύτηκαν από την ανέγερση του οικήματος του.


Από την παράγκα στο οίκημα

Όταν το 1959 ιδρύθηκε το 71ο Σύστημα, δεν είχε κάποιο δικό του χώρο. Δεν υπήρχαν βέβαια ούτε και τα λεφτά. Στην περιοχή του Σοπάζ βρέθηκαν πεταμένα μερικά τσίγκινα κομμάτια παράγκας. Με τα κομμάτια αυτά φτιάχτηκε το Πρώτο ... σπίτι για τους προσκόπους του Καϊμακλίου, στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρίσκεται σήμερα το οίκημα του 71ου.

Η παράγκα διατηρήθηκε για 16 περίπου χρόνια με κάποιες επιδιορθώσεις και αρκετό βάψιμο. Ιδιαίτερα το 1971, οι Πρόσκοποι του Συστήματος αφιέρωσαν δυο συνεχόμενα Σάββατα για γενική επιδιόρθωση. ... Η παράγκα όμως ήταν μικρή για να χωρέσει το φιλόδοξο 71ον Σ.Π.Κ. και έτσι άρχισαν οι προσπάθειες για συλλογή χρημάτων για ανέγερση οικήματος. Οι προσπάθειες κράτησαν 5 χρόνια! Μεσολάβησε βέβαια και η εισβολή. Το 1975 πάρθηκε τελικά η μεγάλη απόφαση. Η ρομαντική παράγκα κατεδαφίστηκε και άρχισε το κτίσιμο του οικήματος.

Αυτό που κτίστηκε βέβαια το 1976 ήταν μόλις το μισό του σημερινού κτιρίου. Αφού βελτιώθηκε αισθητά στη συνέχεια (1979-83) χάρη κυρίως στις φιλότιμες προσπάθειες των τότε μελών της επιτροπής του Συστήματος, παρέμεινε στις ίδιες περίπου διαστάσεις μέχρι το 1986. Τότε έγινε η επέκταση του οικήματος και κτίστηκαν δυο νέες αίθουσες όπου στεγάστηκε η Αγέλη των Λυκοπούλων. Τον Μάη του 1987 έγιναν μάλιστα από τον Υπουργό Εργασίας Α. Μουσιούττα, τα εγκαίνια του ολοκληρωμένου κτιρίου.

Μόνο που στη συνέχεια αποδείκτηκε ότι το οίκημα δεν ήταν πράγματι ολοκληρωμένο. Η απουσία μιας ασφαλισμένης αποθήκης αποδείκτηκε σημαντική ... λεπτομέρεια. Ετσι το καλοκαίρι του 1992 κτίστηκε και η ευρύχωρη αποθήκη, έτσι που το οίκημα του 71ου Συστήματος να εξυπηρετεί πλήρως τα μέλη του. 


Επιστροφή στις επιτυχίες 

Οι προσπάθειες για να ορθοποδήσει το Σύστημα και να επανέλθει σε ψηλά επίπεδα κράτησαν 3-4 χρόνια. Κι αυτό γιατί δεν υπήρχαν έμπειροι Αρχηγοί. Το βάρος έπεσε στους ώμους νεαρών κυρίως υπαρχηγών και βοηθών καθώς επίσης και ενωμοταρχών. Ευτυχώς για το 71ον ΣΠΚ οι νεαροί βαθμοφόροι όπως ο Βάσος Βασιλείου και ο Κώστας Κολακκίδης αλλά και οι δυναμικοί τότε ενωμοτάρχες όπως ο Γιάννης Μηνά και ο Άκης Μάρκου κατάφεραν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Στο μεταξύ το Σύστημα άρχισε να αποκτά και τους Αρχηγούς που του έλειπαν. Ο Γιώργος Βασιλειάδης αν και δυσκολεύτηκε στην αρχή ως Αρχηγός Ομάδας λόγω απειρίας, έγινε στη συνέχεια ένας από τους καλύτερους Αρχηγούς Αγέλης. Ο Πέτρος Παπαπέτρου ανάλαβε το 1978 την Ομάδα των Προσκόπων.

Το Μάη του 1979 τυο 71ον Σύστημα επανεμφανίστηκε στον επαρχιακό διαγωνισμό επίλεκτων ενωμοτιών με την ενωμοτία ΕΛΑΦΙΩΝ. Τα ΕΛΑΦΙΑ με ενωμοτάρχη τον Γ. Μηνά και υπενωμοτάρχη τον Α. Μάρκου κατέλαβαν τελικά την τιμητική 4η θέση. Σε ατομικό διαγωνισμό μεταξύ των Προσκόπων της 71ης Ομάδας τον τίτλο του 'καλύτερου προσκόπου της χρονιάς" μοιράστηκαν ο ενωμοτάρχης Μ. Γρηγορίου και ο Ν. Λογίδης.

Τον επόμενο χρόνο, στο 10ο Παγκύπριο διαγωνισμό επίλεκτων ενωμοτιών και ομίλων, εμφανίστηκε για πρώτη φορά ένας όμιλος από το 71ο, ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ. Ο ΑΧΙΛΕΑΣ με πρώτο τον Α. Μάρκου τερμάτισε τελικά στην 5η θέση. Η Κοινότητα των Ανιχνευτών, είχε επανιδρυθεί το 1979 με Αρχηγό τον Σώτο Παναγίδη και 16 συνολικά μέλη. Οι τότε Ανιχνευτές ήταν ιδιαίτερα ζωντανοί και ... "επαναστάστες" με αποτέλεσμα να συγκρούονται τακτικά με τον Αρχηγό τους αλλά και τον Αρχηγό Συστήματος Κ. Κυριάκου. Όποτε το Σύστημα ένιωθε δυνατό και ήθελε να δώσει νέα μηνύματα διοργάνωνε μεγάλη Προσκοπική Πυρά. 'Ετσι έγινε και το Μάη του 1981. Ετοιμάστηκαν τότε πολλές κατασκευές που παρουσιάστηκαν στο κοινό πριν την έναρξη του καλλιτεχνικού μέρους του προγράμματος. Έγινε επίσης επίδειξη σηματοδοσίας.


Επανάπαυση στις δάφνες

Ο Γ. Βασιλειάδης αναχώρησε στο εξωτερικό το 1984 και την θέση του πήρε ο Μίσιος Σεβαστίδης, ένας παλιός βαθμοφόρος του Συστήματος. Το Σύστημα αριθμούσε τότε στα 150 περίπου μέλη, ενώ υπήρχε πληθώρα βαθμοφόρων. Παρ' όλα αυτά η έλλειψη προγραμματισμού και η επανάπαυση στις επιτυχίες έφεραν σταδιακά τα προβλήματα. Σε ατομικό διαγωνισμό που έγινε το 1985 μεταξύ των Προσκόπων της 71ης Ομάδας, καλύτερος Πρόσκοπος αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Κακούρης με δεύτερο τον Μιχάλη Τσαγγαρίδη και οι δυο ενωμοτάρχες. Το 1985 ο Μ. Σεβαστίδης παραιτήθηκε και την αρχηγία του 71ου Συστήματος και ανάλαβε ο Λάκης Ελισσαίου, μέχρι τότε Αρχηγός Ομάδας. Στο μεταξύ οι ικανοί βαθμοφόροι όλο και λιγόστευαν χωρίς να ξεπηδούν καινούργιοι μέσα από το Σύστημα.

Η χρονιά 1986-87 κάθε άλλο παρά άσχημη ήταν. Η Αγέλη των Λυκοπούλων που πέρασε δύσκολες μέρες στο διάστημα 1984-86 ένιωσε περισσότερη σιγουριά στα χέρια της Σόφης Σαζεϊδου που επανήλθε στο Σύστημα μετά από μακράν απουσία λόγω αυτοκινητιστικού ατυχήματος. Η Κοινότητα των Ανιχνευτών αναδιοργανώθηκε και ξαναπόκτησε τον ενθουσιασμό της χάρη στον Υπαρχηγό Λούκα Γρηγορά. Η Ομάδα των Προσκόπων μετά από μερικές φτωχές χρονιές που μόνο ζημιά αποδείχτηκαν, είχαν επιτέλους μια πλούσια χρονιά χάρη στη ζωντάνια του νεαρού τότε Αρχηγού Ντίνου Λογίδη. Η Ομάδα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο με τις δράσεις της στα Καμπιά, στα Πλατάνια, στα Σπήλια, στον Άγιο Ηρακλείδιο, τον Κόρνο και αλλού. Το Μάη του 1987 έγινε και μεγάλη Προσκοπική πυρά στην οποία παρευρέθηκε ο Υπουργός Εργασίας και τέλεσε τα εγκαίνια του οικήματος του 71 ου Σ.Π.Κ.

Με μια ιδιαιτερότητα ξεκίνησε η Προσκοπική χρονιά 1987-88 για το 71ον Σύστημα. Έγιναν δεκτά τα πρώτα κορίτσια στην Αγέλη των Λυκοπούλων και έτσι το Σύστημα έγινε μικτό.

Το 1989 ο Βάσος Βασιλείου διαδέχθηκε το Λ. Ελισσσαίου στην αρχηγία του 71ου. Την άνοιξη του 1990 γιορτάστηκαν κάπως καθυστερημένα τα 30 χρόνια του 71ου Συστήματος από την επίσημη ίδρυση του με μια πολυέξοδη Προσκοτυκή Πυρά. Η σοβαρή έλλειψη βαθμοφόρων άρχισε να γίνεται όλο και πιο έκδηλη χρόνο με το χρόνο. Το Σεπτέμβρη του 1990 επέστρεψε από την Αγγλία ο Ν. Λογίδης που απάμβλυνε κάπως το πρόβλημα αφού ανάλαβε Αρχηγός τόσο της Ομάδας όσο και της Κοινότητας. Αρχηγός στην Αγέλη ήταν η Τούλα Στυλιανού. Οι λιγοστοί βαθμοφόροι χρειάστηκαν να υπερβάλλουν εαυτούς για να έχει το 71ον μια καλή χρονιά. Στην Ομάδα, καλύτερος Πρόσκοπος της χρονιά αναδείχτηκε με τις ψήφους των συμπροσκόπων του ο Δώρος Δημητριάδης, ενώ διοργανώθηκε μετά από πολλά χρόνια διήμερος διαγωνισμός ενωμοτιών της 71ης Ομάδας με νικήτρια την ενωμοτία των ΣΚΟΡΠΙΩΝ. Ότι δεν έγινε το 1990, έγινε στο ξεκίνημα της Προσκοπικής χρονιάς 1991-92. Η Τούλα Στυλιανού έχοντας αποκτήσει και δεύτερο παιδάκι αναγκάστηκε να θέσει τέρμα στην προσκοπική της καριέρα. Ένας δύο άλλοι βαθμοφόροι αποχώρησαν για διάφορους λόγους. Και εντελώς απροσδόκητα παραιτήθηκε λίγες βδομάδες μετά την έναρξη της χρονιάς ο Αρχηγός Συστήματος Βάσος Βασιλείου. Παρέμειναν έτσι μόνο 4 βαθμοφόροι. Το Σύστημα κλονίστηκε για άλλη μια φορά....

Κάτω από τις κρίσιμες περιστάσεις νέος Αρχηγός Συστήματος ανάλαβε ο Ντίνος Λογίδης, του οποίου η ηλικία ήταν κάτω του επιτρεπτού ορίου. Στις δύσκολες στιγμές έτρεξαν να βοηθήσουν 2-3 παλιά μέλη νεαρής ηλικίας και έτσι το Σύστημα ανασυντάσσοντας όλες του τις δυνάμεις κατάφερε κα πάλι όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να σταθεί με αξιοπρέπεια μέχρι και το τέλος της χρονιάς. Στο τέλος της χρονιάς οι Ανιχνευτές επεφύλαξαν ένα ξεχωριστό φινάλε αφού διοργάνωσαν με εξαιρετική επιτυχία 10μερη «ιπτάμενη» κατασκήνωση που ξεκίνησε από το Τρόοδος και κατέληξε στην παραθαλάσσια περιοχή κοντά στο "Ποταμό του Λιοπετρίου". Στον 2ο ετήσιο διήμερο διαγωνισμό ενωμοτιών νικήτρια η ενωμοτία ΑΓΡΙΝΩΝ, ενώ στον 1ο ετήσιο διαγωνισμό ομίλων της 71ης Κοινότητας νικητής ο όμιλος ΑΙΑΝΤΑΣ.


Οι πρώτες κοπέλες στο 71ο

Πολύ πριν το 1987, εντάχθηκε η πρώτη κοπέλα στο 71ο Σύστημα. Ήταν η Όλγα Μαρουδιά που το 1970 ανάλαβε καθήκοντα Υπαρχηγού Αγέλης. Στα 1970 βέβαια, η Όλγα είχε να αντιμετωπίσει αρκετές αντιδράσεις αλλά και το κουτσομπολιό της γειτονιάς αφού "τι γύρευε μια κοπέλα μέσα σε τόσους αρσενικούς». Παρ' όλα αυτά δεν το' βαλε κάτω και παρέμεινε στο Σύστημα για 4 χρόνια και αποχώρησε μόνο όταν έφυγε για σπουδές. Έφτασε μάλιστα να εκτελεί και καθήκοντα Αρχηγού Αγέλης σε μεγάλα διαστήματα.

Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να επανεμφανιστούν κοπέλες και συγκεκριμένα μέχρι το 1980. Από τότε άρχισαν σταδιακά να πυκνώνουν στις τάξεις των βαθμοφόρων του Συστήματος αφού γίνονταν δεκτές μόνο ως βαθμοφόροι μιας και το Σύστημα δεν ήταν μικτό. Αρκετές από αυτές εξελίχτηκαν σε σημαντικές βαθμοφόρους όπως η Σόφη Σαζείδου, οι Τούλα Στυλιανού και η Έλενα Λογίδου που έφτασαν μέχρι τον βαθμό Αρχηγού Αγέλης.

Οι πραγματικές βάσεις για μικτό Προσκοπισμό, μπήκαν μόλις το 1987 όταν έγιναν δεκτά τα πρώτα κορίτσια στην Αγέλη των Λυκοπούλων. Ανάμεσα σ' αυτά ήταν οι Δέσπω Σκουρίδου, η Ξένια Γιωργαλλή, η Χριστίνα Σταύρου, η Σοφία Σεβαστίδου, η Αρτεμις Πίπα και η Ελίζα Στυλιανίδου. Μεγαλώνοντας τα κορίτσια αυτά μπήκαν το 1989 και στην Ομάδα των Προσκόπων. Τον ίδιο χρόνο έγιναν δεκτά τα πρώτα δυο κορίτσια στην Κοινότητα των Ανιχνευτών χωρίς όμως επιτυχία αφού υπήρξαν αντιδράσεις από τους «συντηρητικούς» βαθμοφόρους και Ανιχνευτές. Το τελευταίο κάστρο, η Κοινότητα, έπεσε όμως τον επόμενο χρόνο όταν τα κορίτσια μπήκαν δυναμικά.

Σήμερα όλα τα κορίτσια εδραιώθηκαν πλήρως σ' όλα τα τμήματα. Αρκετά απ' αυτά κατέχουν θέσεις Πρώτων ή Ενωμοταρχών. Το 1993 το 71ο Σύστημα απόκτησε και τις πρώτες Προσκοπίνες Δημοκρατίας!


Ένα ανανεωμένο 71ο ανεπιτίθεται

Με το τέλος της χρονιάς 1991 - 92 αποχώρησε και ο τελευταίος της παλιάς φρουράς, Ο Άκης Νικολάου, Αρχηγός Αγέλης. Η νέα φρουρά έπρεπε πλέον να αναλάβει τις τύχες του 71ου Σ.Π.Κ. Νέα παιδιά προωθήθηκαν σε θέσεις βαθμοφόρων. Έτσι το επιτελείο βαθμοφόρων του 71ου Συστήματος Καϊμακλίου κατά το 1992-93 ήταν ένα από τα νεανικότερα όλων των εποχών. Άπειροι οι περισσότεροι, στηρίχτηκαν κυρίως στη ζωντάνια και τον αυθορμητισμό τους. Χάρη σ' αυτά τα χαρακτηριστικά τους, κατάφεραν να αναπτερώσουν το χαμένο ηθικό των μελών του Συστήματος. Και τα 71ον πέρασε στην αντεπίθεση.


'Εκδοση Εφημερίδας

Μια ξεχωριστή νότα στα ιστορικά του Συστήματος έδωσαν σι διάφορες εκδόσεις εφημερίδων. Δυο από τις τρεις εφημερίδες που εκδόθηκαν μέχρι σήμερα είχαν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τους έδινε μια μοναδικότητα στο χώρο του κυπριακού Προσκοπισμού:

Εκδόθηκαν από μικρές ομάδες μελών του Συστήματος σι οποίες ήταν ανεξάρτητες και δεν ελέγχονταν από το Σύστημα! Ασκούσανε μάλιστα έντονη κριτική όταν το θεωρούσαν αναγκαίο.

Οι πρώτες προσπάθειες για έκδοση εφημερίδας έγιναν στις αρχές του 1986. Τρεις νεαροί βαθμοφόροι (Λ. Γρηγοράς, Α. Αλεξάνδρου, Ν. Λογίδης) κυκλοφόρησαν τότε την εφημερίδα “ΔΙΑΒΑΤΗΣ ΓΕΡΟΣ’. Σε μια εποχή όμως που η διαφάνεια δεν ήταν ακόμα στη ... μόδα ένα έντυπο που έβγαζε στη φόρα κάποια απόρρητα, έπρεπε να απαγορευτεί. Η εφημερίδα σταμάτησε μετά από έκδοση δύο μόνο φύλλων.

Το 1990, οι νέες προσπάθειες αποδείχτηκαν πολύ πιο επιτυχημένες. Ο Ν. Λογίδης σχημάτισε αυτή τη φορά μια ομάδα δέκα ατόμων αποτελούμενη από Ανιχνευτές και Προσκόπους, που έκδοσαν τον Οκτώβρη την εφημερίδα “ΝΕΙΑΤΑ”. Η εφημερίδα αυτή, αυθόρμητη, επιθετική, ρομαντική ή με μια λέξη νεανική, είχε εξαίρετη επιτυχία και η έκδοση της συνεχίστηκε μέχρι το Μάρτη του 1993, όταν μετά από διαφωνία της με τον Επαρχιακό Έφορο σταμάτησε να εκδίδεται. Η σύνθεση της ομάδας βέβαια σταδιακά άλλαζε αλλά σαν βασικότερα στελέχη της μπορούν να χαρακτηριστούν οι Π. Πρωτοπαπάς, Κ. Δημητρίου, Δ. Σκουρίδου και Ε. Λογίδου.

Τον Σεπτέμβρη του 1992 εκδόθηκε και η πρώτη επίσημη εφημερίδα του 7Ιου Συστήματος, η “ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ 71”. 


Ιστορική έξοδος στην Αίγυπτο - 1994

Χρειάστηκαν 34 τόσα χρόνια για να εκδράμει στο εξωτερικό το 71ον Σύστημα Καϊμακλίου και συγκεκριμένα από το 1960 όταν 20 περίπου Πρόσκοποι ταξίδεψαν στην Ελλάδα. Και μια και είπε να ξαναταξιδέψει το έκανε με την ψυχή του, αφού η κρουαζιέρα στην Αίγυπτο μπορεί να χαρακτηριστεί με μια λέξη μόνο: Επιτυχία!

Η "καλή μέρα" φάνηκε από το πρωί. Όταν θέταμε σαν στόχο τον αριθμό συμμετοχής 35 άτομα κανένας δεν περίμενε ότι τελικά η αποστολή μας θα έφτανε τα 87 άτομα. Απ' αυτά, τα 34 ήταν μέλη του Συστήματος ενώ τα υπόλοιπα ήταν γονείς, παλαιοί πρόσκοποι και φιλοπρόσκοποι. Στις 4 Νοεμβρίου 1994 λοιπόν στις 2.15 μ.μ. δυο λεωφορεία έφευγαν από το Καϊμακλί για το λιμάνι της Λεμεσού. Γύρω στις 6.00 μ.μ. το πλοίο, Βικτώρια, έφευγε. Η ιστορική έξοδος του 71ου άρχιζε.

Στο πλοίο τώρα όλα έμοιαζαν με φεστιβάλ! Από το εξαιρετικό δείπνο μέχρι το γλέντι που ακολούθησε, η αποστολή μας έδωσε δυναμικά το παρόν της. Δεν έλειψε κανένας, μικροί και μεγάλοι διασκέδασαν μέχρι πρωίας. Το Σάββατο φθάσαμε στην Αίγυπτο, στο Πορτ-Σάιντ. Ντυμένοι με ειδική στολή σι Πρόσκοποι μας με όλους τους συνοδούς τους μπήκαν στα λεωφορεία τους για την περιήγηση. Πρώτος σταθμός το Μουσείο του Καΐρου όπου μας εντυπωσίασαν οι μούμιες αλλά και το περίεργο βάζο που άλλαζε όψη όταν υπήρχε φωτισμός. Πολλές ήταν οι πληροφορίες που μας έδωσε ο Έλληνας ξεναγός μας, ο Παναγιώτης. Δείχνοντας την πειθαρχία τους αλλά και με βοήθεια τα κίτρινα καπελάκια οι πρόσκοποι μας πέρασαν από το γεμάτο κόσμο Μουσείο χωρίς κανένα πρόβλημα. Επόμενος σταθμός οι περίφημες πυραμίδες και η Σφίγγα. Εντυπωσιακά πράγματι αρχαιολογικά μνημεία. Κάποιοι από μας δοκίμασαν και την "καβάλα" στις καμήλες ενώ δεν έλειψαν και οι πολλές αναμνηστικές φωτογραφίες Μετά τις πυραμίδες σειρά είχε το εργοστάσιο κατασκευής παπύρων. Στη διάρκεια της διαδρομής με τα λεωφορεία είδαμε αρκετά που μας έκαναν εντύπωση όπως ο πλούτος των παλατιών και των τζαμιών αλλά όμως και η τρομερή φτώχεια πολλών συνοικιών. Αργά το βράδι κατακουρασμένοι αλλά και ευχαριστημένοι επιστρέψαμε στο πλοίο μας.

Αρκετοί ήταν αυτοί που άντεξαν και στο δεύτερο γλέντι στο πλοίο, πρώτα και καλύτερα τα Λυκόπουλα ενώ κάποιοι μεγαλύτεροι (γονείς και βαθμοφόροι) αφού δυσκολεύονταν να ... κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά, προτίμησαν το κρεβάτι. Αργά το βράδυ άρχισε η θάλασσα να μας κουνάει. Το ταρακούνημα συνεχίστηκε μέχρι την άφιξη μας στο λιμάνι της Λεμεσού. Αυτοί που συμμετείχαν σίγουρα επέστρεφαν με ωραίες αναμνήσεις. Πολλοί ήταν αυτοί που ρωτούσαν: "Πότε Θα γίνει η επόμενη κρουαζιέρα" αλλά και αυτοί που εισηγούνταν: "Στην επόμενη να πάμε πιο μακριά". Το ισχυρό πλέον 71ο Σύστημα με τα δυναμικά του μέλη, την συμπαράσταση των γονιών και των πολλών του φίλων, μπορεί όχι μόνο να κάνει όνειρα αλλά και να τα πραγματοποιεί! Ραντεβού στην επόμενη κρουαζιέρα λοιπόν!


Αξέχαστη εκδρομή στο Ισραήλ - 1995

Αξέχαστη θα μείνει στους 130 εκδρομείς η επίσκεψη στο Ισραήλ. Η κρουαζιέρα στους Αγίους Τόπους οργανώθηκε από το 71ο από τις 11 ως τις 13 Νοεμβρίου.

Νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου όλοι σχεδόν οι εκδρομείς συγκεντρώθηκαν στο Σύστημα. Απ' εκεί μετέβησαν με λεωφορεία στο λιμάνι Λεμεσού.. Γύρω στις 530μμ επιβιβαστήκαν στο κρουαζιερόπλοιο. Καλό το πλοίο, όμως οι καμπίνες του πολύ μικρές. Τώρα βέβαια ποιος ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τις καμπίνες αφού ελάχιστα . . . μείναμε μέσα. Πλούσιο ήταν το δείπνο ενώ αμέσως μετά σύσσωμα οι εκδρομείς παρακολούθησαν το καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Και όταν άρχισαν τα τσιφτετέλια τότε. . . το 71ο κατέκλισε την πίστα! Ο χορός κράτησε μέχρι τις πρωινές ώρες.

Κυριακή χαράματα το πλοίο έφτασε στο λιμάνι της Χάιφα. Λίγο αργότερα 3 λεωφορεία γεμάτα 71 άρχιζαν την περιήγηση. Πρώτος σταθμός η Βηθλεέμ όπου γεννήθηκε ο Χριστός. Εκεί έγινε προσκύνημα. Στην συνέχεια έγινε επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ Ο ναός της Ανάστασης, ο Τάφος του Χριστού και ο Γολγοθάς έκαναν όλους τους εκδρομείς να νιώσουν ιδιαίτερη συγκίνηση. Προσκύνημα έγινε και στον τάφο της Παναγίας. Μετά από δυόμιση ώρες ταξίδι τα λεωφορεία επέστρεψαν πίσω στο λιμάνι. Ευχαριστημένοι αλλά και κουρασμένοι πήγαμε όλοι για δείπνο. Κουρασμένοι βέβαια μπορεί, αλλά οι πλείστοι λίγο αργότερα ήταν και πάλι στη πίστα για περισσότερο ξεφάντωμα!

Δευτέρα πρωί το πλοίο έμπαινε πια στο λιμάνι της Λεμεσού. Το τέλος του ταξιδιού μας ήταν πια γεγονός. Άλλη μια μεγάλη δράση πέρασε στις σελίδες της Ιστορίας του 7Ιου Συστήματος με χρυσά γράμματα.

Ο καλός καιρός αλλά και η ήρεμη θάλασσα στάθηκαν σύμμαχοι στην επιτυχία της κρουαζιέρας μας. Σε αντίθεση με την Κύπρο στο Ισραήλ επικρατούσε καλοκαιρία.. Εντύπωση μας προκάλεσε το πόσο σύγχρονη χώρα είναι το Ισραήλ Η καθαριότητα ήταν επίσης καλή τουλάχιστο σε σχέση με αυτό που αναμέναμε να βρούμε. Εξαιρετικό ήταν ακόμη το πολεοδομικό σύστημα των πόλεων. Να μην ξεχνούμε βέβαια και το πένθος στο οποίο ήταν βυθισμένο το Ισραήλ λόγω της πρόσφατης δολοφονίας του πρωθυπουργού της χώρας Ραπίν. Το πένθος βέβαια δεν ήταν και τόσο έκδηλο στις τουριστικές περιοχές.


Εκδρομή στην Γερμανία - 1996

Τι να πρωτογράψει κανείς για μια τέτοια εκδρομή! Πως να χωρέσουν μέσα σε σελίδες αισθήματα και εντυπώσεις. Η μεγαλύτερη δράση που διοργάνωσε ποτέ το Σύστημα μας άρχισε στις 11 Αυγούστου 1996 και έληξε  με επιτυχία στις 20 Αυγούστου. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

'Αφιξη στη Γερμανία

Η αποστολή του 71ου αποτελούμενη από 45 άτομα (Βαθμοφόρους, Προσκόπους και Ανιχνευτές) έφτασε στο αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης με την πτήση CY 695, αργά τhν Κυριακή 11 Αυγούστου. Απ’ εκεί με λεωφορείο μεταφέρθηκε στον ξενώνα στην πόλη Μουρχαρτ, όπου θα διέμενε στην διάρκεια της 10μερης εκδρομής μας. Στον ξενώνα την αποστολή μας, υποδέχθηκε ο Αρχηγός Συστήματος που είχε πάει στην Γερμανία λίγες μέρες νωρίτερα. Ο ξενώνας περιτριγυρισμένος από πρασινάδα και με όλες τις ανέσεις αποδείχτηκε πολύ φιλόξενος. Το εξοχικό μας στην Γερμανία!

Ξεκίνημα με βροχές

Ξημερώνοντας η πρώτη μέρα στην Γερμανία, Πρόσκοποι και Ανιχνευτές περιορίστηκαν μέχρι το μεσημέρι στον ξενώνα λόγω βροχής. Το απόγευμα όμως αναγνώρισαν την γύρω περιοχή και στην συνέχεια περιδιάβαζαν στην πόλη του Μουρχαρτ. Το βράδι το πρόγραμμα ήταν αφιερωμένο στην Γερμανία με προβολή διαφανειών και ενημέρωση για την χώρα που μας φιλοξενούσε.

Εκδρομή στο Χαηντελμπερκ

Τρίτη και 13 και οι γρουσούζηδες αρχηγοί έχουν γενέθλια! Ντίνος, Σωτήρης και Αντρέας κατάφεραν να γεννηθούν την ίδια μέρα!!! Ευχές και στους τρεις! Αυτό όμως που ξεχώρισε την Τρίτη ήταν τι εκδρομή στο Χάηντελμπερκ. Μια όμορφη πόλη 140,000 κατοίκων κτισμένη στις όχθες του ποταμού Νεκάρ. Εκεί επισκεφτήκαμε το κάστρο της πόλης με το μεγαλύτερο βαρέλι κρασιού που είδαμε ποτέ, το πανεπιστήμιο (το αρχαιότερο στην Γερμανία) και το κέντρο της πόλης όπου θαυμάσαμε την αρχιτεκτονική των παλιών σπιτιών.

Εκπαίδευση και στη Γερμανία

Μέρα για εκπαίδευση η Τετάρτη σε Προσκοπικά Θέματα όσον αφορά τους Προσκόπους. Την ίδια ώρα οι Ανιχνευτές χαρτογράφησαν την περιοχή γύρω από τον ξενώνα έτσι που να μας μείνει ενθύμιο. Το βράδι έγινε σκληρή μονομαχία μεταξύ ενωμοτιών και ομίλων σε ένα μεγάλο παιγνίδι γενικών γνώσεων.

Επιστροφή στο Μεσαίωνα

Εκδρομή στην πόλη του Ροπενμπουργκ είχαμε στις 15 Αυγούστου. Η πόλη περιτριγυρισμένη από τείχη του 14ου αιώνα, διατηρείται μεσαιωνική χωρίς αλλαγές. Έτσι λοιπόν σι εκκλησίες οι πύργοι, τα εστιατόρια, τα καταστήματα αλλά και οι πλακόστρωτοι δρόμοι είναι ακριβώς οι ίδιοι που χρησιμοποιούνταν πριν εκατοντάδες χρόνια. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσαν τα καταπληκτικά χριστουγεννιάτικα καταστήματα! Προς στιγμή ξεχάσαμε πως ήταν Αύγουστος. Τρομερή διακόσμηση και χειροποίητα στολίδια. Μετά από γενική απαίτηση Ντίνος και Αντρέας κατάφεραν να . . . παρανομήσουν και με κυπριακή μέθοδο να βιντεογραφήσουν το εσωτερικό ενός καταστήματος παρ’ όλη  την σχετική απαγόρευση! Το Ρόπενμπουργκ ήταν ίσως η ωραιότερη πόλη που επισκεφτήκαμε. Σ’ αυτή την πόλη η φράση ‘εγώ θα μετακομίσω στην Γερμανία’ ακούστηκε αρκετές φορές.

Στα χνάρια των Αλπινιστών

Σημειώστε αυτή την ημερομηνία. 16-8-1996. Το 71ο Συστημα γίνεται το πρώτο κυπριακό Σύστημα που πραγματοποιεί ταξιδάκι εκτός Κύπρου. Η πορεία κάλυψε 14 περίπου χλμ και σε ένα μεγάλο μέρος της κινήθηκε στα μονοπάτια των αλπινιστών. Στην πορεία συμμετείχαν όλοι ανεξαιρέτως! Και ασφαλώς κανένας δεν το μετάνιωσε. Τόση πρασινάδα! Τέτοια όμορφη Φύση! Ήταν βέβαια και τα διαφορετικά δέντρα. Η πυκνή βλάστηση μας δυσκόλεψε αρκετά, ενώ βρήκαμε περισσότερα μονοπάτια απ’ ότι έδειχναν οι χάρτες μας.

Παρ’ όλη την κούραση φτάνοντας στον ξενώνα βγάλαμε αμέσως τα μαγιό μας και γραμμή για την πανέμορφη πισίνα του Μούρχαρτ. Και η μέρα δεν τέλειωσε εδώ! Το βράδι πήγαμε για περίπατο στο Μουρχαρτ. Περιττό να πούμε ότι κοιμηθήκαμε όλοι όπως τα αγγελούδια...

Περίπατος στο Σβαπις-Χαλλ

Το Σάββατο η αποστολή μας επισκέφτηκε μια ιδιαίτερα γραφική πόλη, το Σβάπις-Χαλλ. Και αυτή η πόλη διατηρείται σε μεγάλο βαθμό στην μεσαιωνική της ομορφιά, με στενά δρομάκια, πλακόστρωτες πλατείες και παραδοσιακά σπίτια. Εντύπωση μας προκάλεσε η μεγάλη εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ όπου μας συνόδευε εκκλησιαστική μουσική.

Το βράδι της ίδιας μέρας έγινε . . . χαμός! Ανάψαμε φωτιά και ψήσαμε γερμανικά λουκάνικα αφού είχαμε το φεστιβάλ λουκάνικου. Η μουσική ήταν όμως ελληνικότατη. Η κιθάρα του Άλκη κελαηδούσε, ο Αντρέας πραγματικός Παβαρότι, και τραγούδι και χορός! Τέτοια ήταν η φόρα που πήραμε που σε λίγο συγκεντρώθηκαν γύρω μας και οι υπόλοιποι επισκέπτες του ξενώνα! Όσο για το λουκάνικο (τέσσερα είδη δοκιμάσαμε) όταν το βάλαμε στην φωτιά και το συνδυάσαμε με την μουστάρδα ήταν μούρλια!

Αθλητισμός και πισίνα

Με αθλητισμό ασχοληθήκαμε κυρίως την Κυριακή. Δεν έλειπαν όμως και οι εξετάσεις σε θέματα τάξεων για όσους το επιθυμούσαν αλλά και η ατομική εκπαίδευση Το απόγευμα το περάσαμε στην πισίνα με κολύμπι, παγωτό και... καμάκι.. Η πισίνα μεγάλη και πνιγμένη στο πράσινο ήταν πραγματικά ένας χώρος ξεκούρασης.

Το μεγαλοσύστημα στη μεγαλούπολη

Τελευταία, ουσιαστικά, μέρα στο πρόγραμμα μας και εκδρομή στην Στουτκάρδη. Εδώ πήραμε μια ιδέα από την διαφόρα στα . . . μεγέθη. Η Στουτκάρδη έχει πληθυσμό που πλησιάζει αυτόν της Κύπρου! Περάσαμε την μέρα μας στο Κέντρο της πόλης, στα αξιοθέατα και στα πολυκαταστήματα. Κόσμος και κοσμάκης στην Στουτκάρδη. Αυτό όμως που εντυπωσίασε ήταν η έκπληξη που επεφύλαξε ο Αρχηγός Ντίνος, ο ζωολογικός κήπος! Πρόκειται για τον μεγαλύτερο ζωολογικό κήπο της Γερμανίας και έναν από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης.

Το βράδι η Προσκοπική πυρά σήμανε ουσιαστικά το τέλος της εκδρομής. Παρ’ όλη την έξυπνη σάτιρα των Προσκόπων και των Ανιχνευτών, το αίσθημα της λύπης ήταν ιδιαίτερα έντονο αφού κανένας δεν ήθελε την δράση αυτή να τελειώνει. Η ήδη φορτισμένη με συγκίνηση ατμόσφαιρα, φορτίστηκε ακόμα περισσότερο με το τελευταίο τραγούδι που αφιερώθηκε στο Μάριο Κυριάκου που θα έπρεπε να βρισκόταν μαζί μας.

Γράψαμε ιστορία!

Η ιστορική εκστρατεία μας στην Γερμανία έφτασε στο τέλος της την Τρίτη 20 Αυγούστου 1996. Πρωί πρωί η αποστολή μας ταξίδεψε για το αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης και απ’ εκεί πέταξε για την Κύπρο κουβαλώντας μαζί της αξέχαστες στιγμές.

Η καλοκουρδισμένη μηχανή του 71ου δούλεψε και πάλι και έπιασε τα ψηλά της επίπεδα. Η συνεργασία της επιτροπής γονέων ήταν δεδομένη αφού ήταν μαζί μας και εκπρόσωπος της. Η συμπεριφορά των μελών της αποστολής ήταν άψογη!